عفونت های سیرکو ویروسی در پرندگان

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسنده

بیماری های طیور، گروه بیماری های طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Circulatory Virus Infections in Birds

نویسنده [English]

  • nariman sheikhi
چکیده [English]

عفونت سیرکو ویروسی در طوطی سانان PBFD  اولین بار در سال 1907 در استرالیا تعریف و گزارش شده است.PBFD  دارای انتشار جهانی است. عامل بیماری ویروسی از خانواده سیرکو ویریده، جنس های گایرو ویروس و سیرکوویروس است.  
از نظر بیماری زایی ویروس به سلول های درحال تقسیم تمایل دارد و اکثر مبتلایان حداکثر تا 6 ماه زنده می مانند. با مرگ ناگهانی و ضعف سیستم ایمنی همراه است.
عوامل موثر در تظاهرات بیماری عبارتند از: سن، حضور و سطح ایمنی مادری، راه آلودگی و میزان آلودگی. میزبان های آن شامل میزبان های طبیعی  بیش از 60 گونه طوطی، برخی طوطی های کوچک و ضعیف و نادر اما در طوطی لاوبرد شایع است. انتقال عمدتاً از طریق دهان، چشم و بینی، پوسته ها  و پوشش پرها، استنشاق و جذب از گوارش صورت می گیرد. دوره کمون 21 – 25 روز و حتی  ماهها  تا سالها دارد.
عوارض بالینی به صورت فوق حاد، حاد و مزمن  بروز می کند. معمولاً در جوجه های با سن خیلی کم با سپتی سمی، نمونیا، اسهال، لاغری سریع و مرگ همراه است. فرم حاد در مرغ عشق به نام لک فرانسوی دیده می شود.
ضایعات کالبد گشایی آن شامل تغییرات پر، تغییرات منقار، تغییرات ناخن، نکروز کبد، تحلیل بورس و تیموس و تحلیل و نکروز طحال است.
تشخیص هیستوپاتولوژی بر پایه مشاهده گنجیدگی های بازوفیلیک داخل هسته ای و یا داخل سیتوپلاسمی در سلول های اپتیلیال پر و سلول های اپیدرم فولیکول ها و ماکروفاژ ها، دیسیپلازی پرها، لایه زایای اپتلیوم منقار، نکروز و تخلیه بورس و تیموس و پر خونی و نکروز در کبد استوار است.


دوره 10، شماره 2
پاییز و زمستان 1398
صفحه 28-30
  • تاریخ دریافت: 22 تیر 1398
  • تاریخ بازنگری: 22 مرداد 1398
  • تاریخ پذیرش: 22 شهریور 1398